Ayranı Yok İçmeye

Türkiye’de artık ülkenin çivisi çıktı denecek olaylar oluyor.

Kamu yönetimi uzmanlığı olan birisi olarak biz, yönetim bilimini “insanları yönetme bilimi ve sanatı” olarak tanımlarız. AKP’nin ülke yönetimi zaten bilim ve sanattan uzaktı. Artık akıl, mantık ve izandan da uzak oldu.

Afrika ülkelerinden ne bekleniyorsa, onlara da verilen tavizlerin ardı arkası kesilmiyor.

Somali Federal Cumhuriyeti’ne aylık 2,5 milyon dolarlık taksitlerle 30 milyon dolarlık hibe yardımı yapılıyor.

Biz kapı kapı dolaşıp yüksek faizle para ararken, insanımız hayvanımız açlıkla savaşırken. Çocuklarımızın, en yüksek oranla okula öğün atlayarak aç gittiği, OECD ülkesi olarak.

Bu nasıl bir aymazlık.

Somali liderinin oğlu bir motor kuryeyi adeta kasıtlı olarak arkadan vurup ölümüne sebep oldu. Sonra ne oldu? Çeşitli bahanelerle serbest bırakıldı. Ülkemizden kaçması sağlandı. Ardından, kamuoyu baskısı ile yurt dışına çıkışı yasaklandı. Atı alan Üsküdar’ı geçtikten sonra. Kara mizah gibi.

Sanki hibe yardımı, gel benim vatandaşımı öldür der gibi verilmiş. Deliye bu kadar yüz verirsen sonucun böyle olacağı açık.

Türkiye’nin verimli tarım arazileri yok sayılarak, kimileri yok edilerek, zeytin ağaçları kesilerek tarımımız yok edildi. Sudan’da 780 bin hektar arazi uzun vadeli tarım için kiralandı. Bununla kalınmadı, buğday silolarımızdan buğday çalındı. Tunus’tan zeytin yağı ithal edildi.

Peki daha sonra ne oldu? Sudan’daki tarımdan vazgeçildi. Yapılan yatırım, harcanan para uçtu gitti. Kayıp, halkın üstüne yüklenecek.

Bütün bunların niye yapıldığı herkesin bildiği sır. Güya halifeliğe hazırlık. Ama bunun mümkün olamayacağı, Arapların bunu kabul etmeyeceği bir türlü idrak edilemiyor.

Çünkü gözler doların ardından bakıyor, doların her şeyi çözeceği düşünülüyor, üstelik dolarımız yokken.

Hemşerim N.B. Ceylan’ın deyişiyle “yalnız ve güzel ülkeme” çok yazık oluyor çok…!